Przyszłość polskiej robotyki! – Koło Naukowe INTEGRA przy wydziale EAIiE AGH


Stereotyp studenta należącego do koła naukowego na uczelni technicznej: nietowarzyski okularnik porozumiewający się z otoczeniem za pomocą nikomu nie znanego szyfru i patrzący z pogardą na wszystkich, którzy nie wiedzą, co to jest tranzystor, "bo to jest przecież oczywiste". Studenci działający w Kole Naukowym INTEGRA przy wydziale EAIiE na Akademii Górniczo-Hutniczej przełamują ten stereotyp.
Zaczęło się tradycyjnie – grupa studentów stwierdziła, że nie wystarczają im zajęcia proponowane przez uczelnię i postanowiła znaleźć coś, co pozwoliłoby im rozwijać swoje zainteresowania. Najprostszą drogą do celu wydawało się koło naukowe. Jednak żadne z dotychczas istniejących nie spełniało ich wymagań. Nie stanowiło to żadnego problemu dla przedsiębiorczych, młodych ludzi – założyli nowe koło o profilu odpowiadającym ich zainteresowaniom. W ten sposób w czerwcu 2006 r. powstało Koło Naukowe INTEGRA, którego pierwszym opiekunem został prof. Andrzej Turnau.
Koło zaczęło się powoli rozwijać, skupiać coraz więcej studentów. W roku akademickim 2008/2009 prof. Turnau przekazał opiekę nad kołem dr inż. Dariuszowi Marchewce. Od tego czasu studenci zbudowali kilkadziesiąt autonomicznych robotów mobilnych, z których większość bierze z powodzeniem udział w zawodach w Polsce oraz poza granicami kraju.
Termin ‘autonomiczne roboty mobilne’ obejmuje wszelkie możliwe mobilne, ‘myślące’ konstrukcje. Główne typy tych robotów w naszym kole to:
Linefollower – robot śledzący czarna linię naniesioną na białej planszy za pomocą czujników optycznych. Jego nazwa wzięła się od określenia "follow the line".
Robot sumo – uściślając, jest to grupa robotów nano-, mikro-, mini-sumo oraz sumo. Ich ideą jest wypchnięcie przeciwnika z ringu (na kształt japońskich walk sumo). Zabronione jest niszczenie czy też oślepianie przeciwnika, można jednak starać się podważyć go za pomocą lemiesza. Walki robotów przypominają więc nieco zmagania walczących ze sobą spychaczy. Poszczególne typy robotów sumo różnią się między sobą wagą oraz wymiarami, tj. ich rozmiar nie może przekraczać 2.5, 5, 10 oraz 25 cm. O ile robot o boku 25cm wydaje się stosunkowo łatwy do zbudowania (pozornie), o tyle budowa robota o wymiarach 2,5 x 2,5 x 2,5 cm daje wiele do myślenia.
Micromouse – robot, który ma odnaleźć wyjście z labiryntu. Pomimo, że zadanie nie wydaje się skomplikowane, wymaga ono implementacji złożonych algorytmów z dziedziny badań operacyjnych. Jeden z członków Koła, Marcin Okarma, ma na koncie drugie miejsce w konkursie na najlepszy artykuł na portalu www.dioda.com.pl. Jego tytuł brzmi: "MicroMOUSE – metody przeszukiwania labiryntu".
Lego Mindstorms Segway – jest to robot zbudowany z klocków lego, który stabilizuje się na dwóch kołach. Dodatkowym utrudnieniem jest zmienny moment bezwładności – robot potrafi ‘kiwać’ głową, co znacznie go destabilizuje.
Wśród osiągnięć członków naszego Koła wymienić można:
Bratysława 2010:
1. miejsce robota minisumo "Boczek"
1. miejsce robota linefollower "G.enek"
2. miejsce robota "Quad-rotor UAV" jako nagroda jury
Wiedeń 2010:
2. miejsce robota mikrosumo "MikroKoks"
4. miejsce robota nanosumo "Orion"
Bratysława 2009:
1. miejsce robota minisumo "Boczek"
2. miejsce zespołu robotów "Lego Mindstorms Segway"
Na liście sukcesów znaleźć można również wiele zwycięstw na zawodach krajowych, jednak aby nie nudzić czytelnika, zdecydowaliśmy się ich nie punktować 😉
Nie tylko budowa robotów mobilnych leży w kręgu zainteresowań członków koła. Dla tych, którzy wolą projekty związane bardziej z symulacją zjawisk fizyczno-biologicznych przygotowane są projekty, takie jak badanie serca ludzkiego jako układu automatyki, modelowanie dynamiki komórek rakowych, badanie wahadła odwróconego z elastycznym ramieniem, toru lewitacji magnetycznej itp. Jeśli jednak komuś nie wystarczają proponowane projekty, zawsze może zgłosić swój pomysł.
Jak widać, członkowie Koła nie ograniczają się do wspomnianego tranzystora. Projekty dotyczą zarówno automatyki i robotyki, jak i elektroniki, informatyki, mechatroniki, a także bioinżynierii. Nie wyczerpuje to jednak zainteresowań studentów. Zajmują się również promocją robotyki zarówno wśród innych studentów, jak i mieszkańców Krakowa. W tym celu biorą udział w Dniach Otwartych AGH, prezentują Koło i jego osiągnięcia na Festiwalu Nauki na Rynku Głównym w Krakowie lub Nocy Naukowców. Organizują różne wykłady i szkolenia zawiązane z tematyką poruszaną w Kole, uczestniczą również w sesji kół naukowych, skupiającej najlepsze projekty realizowane w kołach na AGH.
To jeszcze nie wszystko…
Ostatnią inicjatywą Koła jest ogólnopolski Festiwal Robotyki ROBOCOMP 2010, który odbędzie się 5 czerwca br. Studentom przestał wystarczać sam udział w zawodach, postanowili więc spróbować sił przy organizacji tego typu imprezy. Apetyt zaostrzyły lokalne zawody zorganizowane przez Integrę w grudniu ubiegłego roku, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. Relacja z nich, pomimo znikomej promocji, pojawiła się w Teleexpressie, Telewizji Krakowskiej, Gazecie Krakowskiej oraz radiu VOX. Czerwcowe zawody są organizowane na skalę ogólnopolską, zaproszeni zostali również goście z Austrii, Słowacji, Szwecji i Litwy.
Co więcej, studenci postanowili poszerzyć same zawody o wystawy firm związanych z automatyką i robotyką. Znając ambicję i opór w dążeniu do celu studentów jednej z najlepszych uczelni technicznych w Polsce, można się spodziewać naprawdę ciekawego wydarzenia. Dla dra Dariusza Marchewki oraz obecnie ponad stu członków Koła nie ma rzeczy niemożliwych. Są tylko rzeczy, które wymagają dużo pracy.
Autorzy:
Marta Zagórowska
Łukasz Bondyra
Koło Naukowe INTEGRA przy wydziale EAIiE AGH
http://www.integra.agh.edu.pl/
Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica
al. Mickiewicza 30
30-059 Kraków
________________________________________________________
Zdjęcia:
1 – Sukcesy na zawodach w Wiedniu
2 – Dni otwarte AGH
3 – Dni otwarte AGH
4 – Wypad naszego Koła na laserowe pole bitwy
5 – Roboty Segway
6 – Roboty: sumo, mini-sumo, mikro-sumo i nano-sumo
7 – Robot "Boczek" (po lewej) w ferworze walki
Źródło: Koło Naukowe INTEGRA
Zobacz też:
















