Artykuł Rosyjski robot bojowy na testach tuż przy polskiej granicy pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Najbardziej zaawansowane roboty militarne pochodzi z serwisu Robotyka.

Studenci z Politechniki Rzeszowskiej zostali laureatami w zawodach International Planetary Aerial Systems Challenge. Ich marsjański dron miał za zadanie zbadać atmosferę oraz przetransportować paczkę.

Zadaniem Studentów Politechniki w konkursie, organizowanym przez Mars Society South Asia, było zaprojektowanie statku powietrznego, bezzałogowego, odpowiedniego na warunki panujące na czerwonej planecie.

“Wykorzystanie bezzałogowych statków latających do eksploracji kosmosu otwiera przed nami ogromne możliwości. Organizatorzy konkursu zachęcają studentów do innowacyjnego myślenia, przełamywania barier i otwierania umysłu na nowe perspektywy. Niedawny lot Ingenuity udowodnił, że lot na Marsie jest możliwy, co pozwoliło na zupełnie nowe podejście do eksploracji obcych planet” – mówi lider projektu Hubert Gross.

Zaprojektowanie drona do użytku na Marsie wymagało zupełnie innego podejścia do konstrukcji maszyny. Trzeba było wziąć pod uwagę szereg czynników różnych od warunków Ziemskich: skład chemiczny atmosfery, prędkość wiatru, ciśnienie, grawitacja, temperatura. Również elektronika jest dużo bardziej narażona na uszkodzenia, przede wszystkim przez ekstremalne temperatury jak i promieniowanie.

“Analiza aerodynamiczna została przeprowadzona z uwzględnieniem wielu szczegółów. Najważniejszym elementem było dopasowanie geometrii płata oraz profilu umożliwiającego uzyskanie jak najlepszych charakterystyk nośnych przy panujących w marsjańskiej atmosferze niskich liczbach Reynoldsa” – podkreśla Yurii Kravets odpowiedzialny za analizy aerodynamiczne.

“Najtrudniejszym zadaniem podczas projektowania była optymalizacja masowa zaproponowanych przez nas rozwiązań. Mechanizm chwytania paczki został wykonany z cienkich arkuszy wytrzymałego tytanu, dla którego przeprowadzono analizę MES, by upewnić się, że nie uszkodzi podczas wywierania nacisku na paczkę” – mówią konstruktorzy mechanizmu Adam Szelec i Rafał Żytniak.

Innowację stanowiło użycie plazmowych wzbudników do sterowania przepływem wzdłuż krawędzi natarcia oraz krawędzi spływu. Układ składa się z trzech elektrod oddzielonych materiałem, który nie przewodzi prądu. Elektrody są przesunięte względem siebie w kierunku przepływu. Jest to tzw. układ MEE (ang. multiple encapsulated electrode). Pierwsza elektroda znajduje się na powierzchni płata, druga elektroda tuż pod powierzchnią w kierunku przepływu, a ostatnia (o największej powierzchni) – na dolnej warstwie materiału dielektrycznego. Pod wpływem wysokiego napięcia na powierzchni profilu za odsłoniętą elektrodą tworzy się obszar zjonizowanego gazu, następnie jony przyśpieszają w kierunku przepływu (dzięki elektrodom pod powierzchnią), zmieniając rozkład prędkości w warstwie przyściennej. W efekcie, przesuwają punkt przejścia laminarno-turbulentnego w kierunku krawędzi spływu.

W obliczeniach studenci Politechniki Rzeszowskiej uwzględnili większą masę molową powietrza i mniejszą grawitację. Oszacowali również, że rozwiązanie przy liczbie Reynoldsa na poziomie 15000 pozwoliłoby w najkorzystniejszym przypadku zwiększyć siłę nośną nawet o 100 proc. przy zużyciu mocy na poziomie 0,5 W/m.

“Badania wskazują, że ich użycie jest bardzo korzystne w obszarze niskich liczb Reynoldsa, które uzyskujemy na Marsie. Istnieje możliwość wykorzystania plazmowych wzbudników w niskim ciśnieniu o wartości 1 kPa, a w otoczeniu złożonym wyłącznie z CO2, są to warunki bardzo zbliżone do tych panujących na Marsie” – podkreśla Kamil Ziółkowski, elektronik.

Studenci – laureaci z Politechniki Rzeszowskiej działający w Legendary Rover Team po raz pierwszy wzięli udział w zawodach. W skład zespołu weszli studenci Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa oraz Wydziału Elektrotechniki i Informatyki.

Legendary Rover Team udzielił portalowi robotyka.pl odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jak oceniacie możliwość realizacji Waszego projektu? Czy za 2, 5, 10 lat Wasz dron może faktycznie szybować w marsjańskiej atmosferze?

Wykonaliśmy analizy aerodynamiczne, które pokazały, że dron jest w stanie latać w marsjańskiej atmosferze. Z odpowiednim budżetem, czasem i sprzętem możliwe byłoby przetestowanie rzeczywistej konstrukcji i wykonanie odpowiednich poprawek do projektu, które byłyby w takim wypadku nieuniknione. Na zawody zaprojektowano koncepcję UAV zdolnego do lotu na Marsie, co jest całkowicie zrozumiałe, bo koła naukowe nie dysponują budżetem, czasem, sprzętem i doświadczeniem ludzi z NASA. Możliwe, że za jakiś czas dron o podobnej strukturze mógłby odbywać lot w marsjańskiej atmosferze, jednak zależy to od wielu czynników i użyteczności naszego projektu – dron był wykonywany pod konkretne zadania do zrealizowania, więc musiałby zostać przeznaczony do ich wykonania.

2. Ile czasu trwało stworzenie projektu?

Od ogłoszenia regulaminu zawodów do wysłania gotowego projektu minęły 3 miesiące. Najdłużej trwały wstępne ustalenia dotyczące rodzaju UAV (czy podobny do Ingenuity, czy powinien to być tradycyjny dron czy może płat wraz ze śmigłami, itd.) jaki chcemy skonstruować oraz analiza czy spełni wymagania organizatorów.

3. Jakie materiały zostały wykorzystane przy tworzeniu drona?

Jako główne elementy struktury przyjęliśmy piankę PICA powleczoną materiałem o nazwie Buckypaper, co umożliwiło zaprojektowanie bardzo lekkiej i wytrzymałej konstrukcji

Liderem projektu był Hubert Gross (kierunek lotnictwo i kosmonautyka). Za analizy aerodynamiczne odpowiadali Yurii Kravets (kierunek lotnictwo i kosmonautyka) i Marcin Solarski (kierunek lotnictwo i kosmonautyka). Chwytak skonstruowali Adam Szelec (kierunek mechatronika), Rafał Żytniak (kierunek mechatronika) i Konrad Wąsacz (kierunek mechatronika). Strukturę płata i śmigła zaprojektowali Nikodem Drąg (kierunek mechanika i budowa maszyn) i Konrad Kij (kierunek mechatronika). Specjaliści od elektroniki to: Michał Słomiany (kierunek lotnictwo i kosmonautyka), Kamil Ziółkowski (kierunek lotnictwo i kosmonautyka), Aleksandra Wanat (kierunek elektronika i telekomunikacja) i Dominik Pyjor (kierunek automatyka i robotyka).

Fanpejdż Legendary Rover Team: https://www.facebook.com/legendaryrover

Źródło: PAP – Nauka w Polsce

Autor: Kuba Łozowski

Czytaj też: Japońska Agencja Kosmiczna wyśle transformowalnego robota na Księżyc

Artykuł Studenci Politechniki Rzeszowskiej laureatami w zawodach marsjańskich pochodzi z serwisu Robotyka.

Chiny, Korea Południowa czy Francja to kraje, które już teraz do patrolowania wielu obszarów wykorzystują drony. Mimo kontrowersji, które pojawia się wokół wykorzystania latających maszyn w ten sposób, praktyka ta staje się coraz bardziej popularna. W dobie pandemii służby kolejnych państw decydują się na stosowanie dronów do patrolowania obszarów objętych kwarantanną czy dostarczania leków. Oprócz tego służby wykorzystują drony do sprawdzania czy osoby objęte kwarantanną stosują się do niej i nie wychodzą z domu.

Na twitterze policji z Derbyshire w Wielkiej Brytanii pojawiło się nagranie z lotu dronem w okolicach miejscowości Crubar. Widać na nim parking, na którym stoi siedem samochodów. Następnie na ekranie pojawia się napis: “tych samochodów nie powinno tu być”. Kolejne kadry prezentują domniemanych właścicieli pojazdów, którzy złamali przepisy o kwarantannie i zostali złapani przez drona na gorącym uczynku. Na nagraniu pojawiają się także wszystkie przewinienia pojawiających się na nim osób: wyprowadzanie psów, spacerowanie daleko od miejsca zamieszkania czy robienie zdjęć na Instagrama. Na koniec tej wyliczanki pojawia się informacja mówiąca o tym, że “zalecenia rządu są jasne – powinieneś podróżować tylko, jeśli jest to absolutnie konieczne”.

Choć brytyjskim policjantom nie można odmówić kreatywności i pomysłowości w ich komunikacie, to jednak komentujący film wytykali poważne błędy funkcjonariuszom. Przede wszystkim argumentowano, że osoby znajdujące się na nagraniu przestrzegają zasad zachowania dystansu. Ponadto twierdzono, że tak daleka wycieczka od domu celem wyprowadzenia psa mogła być efektem chęci uniknięcia tłumu.

Drony kontrolują ulice

O krok dalej zdecydowały się pójść służby w Madrycie i Nicei. Tamtejsi stróże prawa używają dronów wyposażonych w megafony, z których płyną komunikaty nakazujące wszystkim, którzy nie muszą w tym momencie przebywać na ulicy, udanie się do swoich domów. Takie rozwiązanie stosują też służby w Chinach, co akurat nikogo nie powinno dziwić, ponieważ kraj ten znany jest z monitorowania swoich obywateli niemalże na każdym kroku.

Na jeszcze inny sposób wykorzystania dronów zdecydował się Departament Obrony w Australii. Władze zdecydowały się podpisać umowę z firmą Dragonfly, która dostarczy specjalne drony, które wyposażone są w termometry. Urządzenia będą więc w stanie mierzyć temperaturę przechodniów, a także wykrywać osoby kaszlące lub kichające. Ma to pomóc w ograniczeniu rozprzestrzenienia się wirusa sars-cov-2.

Polscy policjanci patrolują z powietrza

Na zastosowanie dronów do walki z pandemią i ograniczeniem poruszania się zdecydowali się niedawno policjanci z Trójmiasta. Dron jest wykorzystywany nie tylko do kontroli osób, które objęte są kwarantanną i powinny pozostać w swoich domach, ale sprawdza także czy w przestrzeni publicznej przestrzegany jest zakaz zgromadzeń.

“W sytuacji gdy wykryje on większą liczbę osób w jednym miejscu, kierowany jest tam patrol policji bądź straży miejskiej, z którą współpracujemy” – mówi Michał Sienkiewicz z Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku.

Wykorzystywanie dronów wyposażonych w specjalnie urządzenia, które wykrywają chorych nawet w czasach pandemii rodzi niemałe konsekwencje. Choć ich zastosowanie w tym czasie wydaje się być uzasadnione, ponieważ mogą między innymi pomóc w śledzeniu rozwoju pandemii, to nie można być pewnym, że wraz ze zniknięciem zagrożenia znikną i drony.

Źródło: Spidersweb, trojmiasto.pl

Artykuł Służby wykorzystują drony do walki z pandemią pochodzi z serwisu Robotyka.

Aby zapobiec wizji niczym z filmu Terminator, blisko 50 ekspertów od robotyki bojkotuje Korea Advanced Institute of Science and Technology (KAIST), który podjął decyzję o otwarciu laboratorium sztucznej inteligencji oraz uzbrojenia. Jako główną obawę podają oni, że może to być zapalnikiem, który rozpocznie nowy wyścig zbrojeń.

Od lutego 2018 roku, według doniesień Financial Times, KAIST prowadzi cztery eksperymenty w Research Center for the Convergence of National Defense and Artificial Intelligence: systemy dowodzenia i decydowania oparte o SI, algorytmy nawigacyjne dla dronów podwodnych, systemy smart do treningu pilotażu samolotów oraz system śledzenia obiektów i rozpoznawania określonych cech wyglądu. Podczas gdy brzmi to jak czysto akademicka praca, należy mieć na uwadze, iż KAIST współpracuje z Hanwha Systems. Ta koreańska firma zajmuje się produkcją broni, a jej spółka-matka została wpisana na czarną listę ONZ za produkcję amunicji odłamkowej.

Protestujące grono akademickie wydało oświadczenie, w którym stwierdzają iż

“będziemy bojkotować wszystkie formy współpracy z KAIST, dopóki sam prezes nie da zapewnienia, którego oczekiwaliśmy, a nie dostaliśmy, że KAIST nie będzie rozwijał autonomicznych broni, działających bez udziału człowieka”.

Podpisani obawiają się, że podobne technologie mogą prowadzić do wojen na większą skalę, prowadzonych szybciej i z bardziej niszczycielskimi skutkami. Dziś w Genewie na szczycie ONZ poruszany będzie temat autonomicznej broni i jej roli w naszym świecie.

KAIST odpowiada, że nikt nie planował prac nad robotami-zabójcami, oraz że powszechny hejt, których na nich spłynął jest przyczyną licznych przykrości, jakich doświadczyli. Zespół podkreśla, że ich twory zostały stworzone z myślą o ochronie życia na polu walki i minimalizacji ofiar w przypadku zlokalizowania miny, lub rozbrajania materiałów wybuchowych.

“Jako instytucja akademicka, w dużym stopniu doceniamy prawa człowieka i standardy etyczne”, mówi Shin Sung-chul, prezes KAIST.

“KAIST od zawsze dążył w swoich badaniach do dostarczenia światu technologii, które mogą służyć ludziom. Jak jeszcze chciałbym podkreślić, że KAIST nie będzie prowadził żadnych badań, które na celu miałyby sprzeciwienie się ludzkiej godności, w tym autonomicznym broniom, pozbawionym ludzkiej kontroli”.

Dotychczas KAIST dostarczył światu takich konstrukcji, jak dwunożne roboty, zainspirowane kształtem welociraptora, osiągające prędkości porównywalne z gepardem. Stworzyli oni również roboty, które z powodzeniem mogą pilotować statki powietrzne na symulatorach. Oba te przypadki potwierdzają, że stworzenie bojowych robotów nie byłoby raczej dla KAIST problemem, co może tłumaczyć zaangażowanie ekspertów w protest.

Źródło: engadget.com

Artykuł Bojkot robotów bojowych pochodzi z serwisu Robotyka.

Dla tych, którzy nie spotkali się jeszcze z Volocopterem podczas lektury naszego portalu, przypominamy że mowa tu o pokaźnych rozmiarów wielowirnikowcu, opartym o 18 silników, których moc jest wystarczająca, aby wznieść się w powietrze wraz z człowiekiem na pokładzie. Pierwsze kroki na tej drodze firma poczyniła już w 2013 roku – od tego momentu minęły już ponad cztery lata, a projekt Volocopter nabiera wyraźnie tempa. Tylko w zeszłym roku sprzęt pomyślnie ukończył serię testów w Niemczech, a także z powodzeniem śmigał po niebie nad Dubajem, korzystając jedynie z zaplanowanej trasy, opartej o współprzędne GPS.

Zespół pracujący nad tym niezwykłym sprzętem za priorytet wziął sobie bezpieczeństwo całego układu. Nie mając go na względzie ich kariera na rynku autonomicznych, powietrznych taksówek skończyłaby się szybciej, niż zaczęła. Maszyna wyposażona jest w 18 silników rozłożonych symetrycznie wokół kabiny. Dzięki temu, w razie awarii jednego z nich, najbliższe wirniki będą miały dostateczny zapas mocy, aby przejąć jego zadanie i pozwolić na bezpieczne lądowanie właściwą stroną. Cały system zasilany jest dziewięcioma akumulatorami, które doprowadzają napięcie do sparowanych, przeciwległych silników. Tutaj również, w przypadku awarii jednego z nich, brak ciągu na dwóch wirnikach może być skompensowany poprzez sąsiadujące z nim silniki.

Pojemność akumulatorów ma być wystarczająca, aby utrzymać maszynę w powietrzu przez blisko 30 minut, co wedle producenta, jest wystarczającym czasem dla wszelakich podróży w obrębie jednego miasta. Aby maszyna mogła się wzbić ponownie w powietrze bez dłuższego przestoju, preferowana jest wymiana akumulatorów na naładowane, w przeciwieństwie do ładowania tych użytych przed momentem. Cała operacja powinna zająć nie dłużej niż pięć minut, jednak wizja przyszłościowa zakłada udział robotów w całym wydarzeniu, co pozwoliłoby zoptymalizować cały proces.

Pomimo tych imponujących osiągów, pomyślnych testów, oraz najnowszych technologii dostarczanych przez takich liderów jak chociażby Intel, upłynie jeszcze nieco wody w Wiśle, zanim zamiast na radiotaxi, dzwonić będziemy po powietrzne taksówki. Szeroko zakrojone testy z udziałem pilotów rozpocząć się będą mogły dopiero za dwa lata, a na loty w pełni autonomiczne poczekać będzie trzeba do roku 2021. Ponadto zespół Volocopter będzie musiał na bieżąco pozostawać w zgodzie z rozwijającym się prawodawstwem. Pozostajemy jednak w nadziei, że gdy projekt Volocoptera będzie w pełni dopracowany, co twórcy szacują na około pięć lat, strona legislacyjna będzie również uporządkowana, a autonomiczne, powietrzne taksówki będą mogły bez przeszkód przemierzać przestworza, dając dowód ludzkiemu zaawansowaniu technicznemu.

Źródło: engadget.com

Artykuł Najbliższa przyszłość latających taksówek pochodzi z serwisu Robotyka.

Pomysł opiera się na wprowadzeniu szeregu dronów, które w trakcie wyścigu lub treningów unosiły będą się nad trasą zbierając materiał video, który w czasie rzeczywistym będzie analizowany przez sztuczną inteligencję. Informacje przetworzone w ten sposób będą następnie przesyłane bezpośrednio do zespołów oraz samych kierowców, dostarczając unikalnych danych telemetrycznych, które w założeniu mają służyć do poprawienia wyników poszczególnych teamów. Ponadto, uzyskane w ten sposób informacje mogą być kierowane również do studiów sportowych, w których komentatorzy będą mogli rozbudować swoją narrację o dane wcześniej niedostępne dla ekip telewizyjnych.

Dobre informacje mamy również dla samych pasjonatów wyścigów, ponieważ dane te mogą zostać również udostępnione opinii publicznej, dostarczając soczystych szczegółów na temat przebiegu wyścigu. Intel zapewnia, iż dane zebrane z powietrza będą bardziej szczegółowe, niż jakiekolwiek uzyskane dotychczasowymi sposobami. Stać za tym ma właśnie sztuczna inteligencja, która w czasie rzeczywistym będzie w stanie analizować subtelne niuanse na torze, które mogłyby pozostać niezauważonymi przez ludzkie oko.

Team Intel i Ferrari zapowiadają, że specjalne drony unosić się będą nad torami już podczas tegorocznego Ferrari Challenge North America Series.

Źródło: engadget.com

Artykuł Intel i Ferrari stawiają na inteligentne drony pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Microsoft Drone Simulator – sprawdź go zanim rozbijesz swoją drogą zabawkę pochodzi z serwisu Robotyka.

Kradzieże w miastach nikogo nie powinny specjalnie dziwić – jest to zjawisko statystyczne. Gdy jednak londyńska policja przyjrzała się statystyce za ostanie lata, spostrzegli że odsetek kradzieży dokonanych przez osobę poruszającą się na motocyklu znacznie wzrósł. Ten wyczyn, wymagający sporego tupetu i brawury, okazuje się być skuteczną metodą na pozbawienie roztargnionego rozmówcy jego nowego smartfona. Ze względu na przywiązanie do technologii, oraz powinność płynącą ze słynnej dewizy “Protect and serve”, mundurowi postanowili podejść do rozwiązania problemu w sposób lotny. Dosłownie.

Plan Metropolitan Police zakłada prowadzenie akcji pościgowych z powietrza przy użyciu bezzałogowców, celem ograniczenia zagrożenia, jakie stwarzają pościgi w zaludnionych okolicach. Problem dotyczy szczególnie dzielnic Camden i Islington, gdzie na przestrzeni ostatniego roku dokonano ponad 3000 kradzieży telefonów, w tym znacznej ilości dokonanej przez zwinnych motocyklistów, lub ich pasażerów.

Impulsem do działania okazało się dochodzenie, które rozpoczęło się od tragicznej śmierci osiemnastoletniego Henrego Hicksa. Zginął on w wypadku, który spowodował swoim motocyklem. Nie byłaby to odosobniona śmierć, gdyby nie fakt iż Hicks był ścigany przez dwa nieoznakowane radiowozy i helikopter policyjny pomimo faktu, iż nie dokonał żadnego zabronionego prawem czynu. Craig Mackey z Metropolitan Police przyznał, że obecnie służby policyjne rozważają sposoby, które pomogłyby uniknąć podobnego wypadku w przyszłości – w tym poprzez wykorzystanie dronów.

“Możliwości wynikające z zastosowania bezzałogowców do pościgów za podejrzanymi poruszającymi się na jednośladach są obecnie omawiane na poziomie krajowym przez grupę roboczą działającą w ramach Krajowej Komisji Policyjnej przy Centrum Technologii i Nauk Stosowanych.”

Drony zdążyły już potwierdzić swoją efektywność w codziennych operacjach policyjnych, pomagając w opanowywaniu prostestów i dochodzeniach związanych z naruszeniami przestrzeni prywatnej. Ich wykorzystanie przy pościgach mogłoby drastycznie ograniczyć koszty takich operacji poprzez wyeliminowanie wykorzystania helikoptera do prowadzenia obserwacji. Nadzieją dla uciekającego byłby jedynie ograniczony czas lotu na pojedynczej baterii.

Źródło: engadget.com

Artykuł Pościgowe drony pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Dronowy dostawca powraca pochodzi z serwisu Robotyka.