robot medyczny – Robotyka

Moxi medyczny robot od Diligent Robots

Kuba Łozowski — Mon, 04 Jul 2022 12:05:36 +0000

07/04/2022

Moxi pomaga personelowi medycznemu zrobić więcej w krótszym czasie. Rutynowe czynności wykonywane są ekonomiczniej dzięki automatyzacji

Co roku ubywa personelu medycznego głównie za sprawą wypalenia zawodowego. Problem dotyczy nie tylko Polski, ale także krajów zachodnich. Amerykańska firma Diligent, która została założona w 2017 roku, podjęła próbę wdrożenia nowego rozwiązania, aby nie dopuścić do załamania opieki zdrowotnej. Od momentu powstania pracuje nad robotem medycznym o nazwie Moxi.

Po czterech latach pracy, przy dofinansowaniu w kwocie 10 milionów dolarów, firma udostępniła pierwsze roboty. We wrześniu 2021 roku para robotów Moxi została sprawdzona w szpitalu Cedars Sinai w Los Angeles. Roboty szybko potwierdziły swoją przydatność. W ciągu pierwszych sześciu tygodni zaoszczędziły pielęgniarkom ponad 400km chodzenia.

Jak działa robot medyczny Moxi

Robot ma za zadanie pomagać pielęgniarkom w wykonywaniu czasochłonnych, ale prostych zadań, dzięki czemu mogą mieć więcej czasu na wykonanie bardziej skomplikowanych czynności. Pielęgniarki używają Moxi do wystawiania recept, dostarczania próbek laboratoryjnych, a nawet przynoszenia pacjentom prezentów ze sklepu z pamiątkami. Mimo, że robot wykonuje tak naprawdę najprostsze czynności, jest w stanie zaoszczędzić personelowi medycznemu wiele godzin pracy.

„Zamiarem jest tak naprawdę odebranie podstawowych zadań pracownikom służby zdrowia z pierwszej linii, aby mogli skupić się na opiece nad naszymi pacjentami” – powiedział David Marshall, starszy wiceprezes szpitala Cedars-Sinai. „Zauważyliśmy już znaczną poprawę czasu i zaoszczędzonych kroków. Śledzimy czasy realizacji, których potrzebuje Moxi, aby wykonać zadanie, które obecnie trwa krócej niż 30 minut, co jest świetne”.

Moxi można wdrożyć do szpitala w ciągu zaledwie kilku tygodni. Ładuje się automatycznie i może poruszać się po windach, drzwiach antywłamaniowych czy automatycznych. Dużą zaletą robota jest fakt, że działa całą dobę. Ciekawym aspektem działania jest sposób wydawania poleceń. Aby zadzwonić do Moxi, pielęgniarki mogą po prostu wysłać SMS-a lub zadzwonić z telefonu wydanego przez szpital. Robot odpowie w ciągu pięciu minut, podając aktualizację statusu i szacowany czas przybycia. Robot przyjmuje polecenia za pomocą SMS lub osobistej komendy.

Chociaż Moxi został stworzony, aby zwiększyć wydajność szpitali, ma również na celu poprawę morali. Wykorzystuje sztuczną inteligencję, technologię uczenia maszynowego i socjotechnikę do interakcji z ludźmi. Macha, gdy widzi kogoś nowego, a nawet pozuje do selfie.

Wybuch pandemii

Pandemia COVID-19 przyczyniła się do zebrania nowych funduszy i rozwój projektu. Uznano, że maszyna niesie ze sobą więcej pozytów biorąc pod uwagę, że w szpitalach najczęściej znajdują się osoby o osłabionej odporności. Dzięki zmniejszeniu kontaktu człowieka z człowiekiem, można ograniczyć rozpowszechnianie chorób zakaźnych.

Odbyła się kolejna runda zbierania funduszy, w której zebranych zostało około 30 milinów dolarów. Współzałożyciel firmy, Andrea Thomaz, poinformował, że zebrane dodatkowe fundusze pomogą dostosować produkcję do ogromnego zapotrzebowania. Jeżeli projekt dalej będzie odnosił taki sukces, można przypuszczać, że w przyszłości taki robot pojawi się na polskim rynku. Wersję demo można zarezerwować na stronie firmy Diligent.

Zobacz też najnowszy ranking robotów sprzątających 2022.

Artykuł Moxi medyczny robot od Diligent Robots pochodzi z serwisu Robotyka.

Zrobotyzowane wózki inwalidzkie ułatwią przemieszczanie

Kuba Łozowski — Fri, 13 May 2022 12:04:40 +0000

05/13/2022

Zrobotyzowane wózki inwalidzkie mogą wkrótce być w stanie płynnie i bezpiecznie poruszać się w tłumie. W ramach CrowdBot, projektu finansowanego przez UE, naukowcy EPFL badają kwestie techniczne, etyczne i bezpieczeństwa związane z tego rodzaju technologią. Celem projektu jest docelowa pomoc niepełnosprawnym w łatwiejszym poruszaniu się.

Kupujący na cotygodniowym targu outdoorowym w Lozannie mogli w ciągu ostatnich kilku tygodni natknąć się na jeden z wynalazków EPFL – stojący wózek inwalidzki. Jest to nowomodne urządzenie, które jest częściowo wózkiem inwalidzkim, a częściowo robotem. Jest on używany przez naukowców z Laboratorium algorytmów uczenia się i systemów (LASA) EPFL do testowania technologii. Projekt CrowdBot kierowany jest przez INRIA i obejmującego konsorcjum siedmiu organizacji badawczych, w tym EPFL.

Projekt otrzymał dofinansowanie z unijnego programu Horyzont 2020 w dziale Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych (ICT). CrowdBot ma na celu przetestowanie technicznych i etycznych aspektów robotów poruszających się po zatłoczonych obszarach. Roboty te mogą być humanoidami, robotami usługowymi lub robotami pomocniczymi.

„Wiele słyszy się o samojezdnych samochodach, ale nie o robotach, które mogą poruszać się wśród pieszych” – mówi Aude Billard, szef LASA. „Jednak technologia robotyki wyraźnie zmierza w tym kierunku, więc musimy teraz zacząć myśleć o wszystkim, co będzie implikować”.

Wiele możliwych scenariuszy

Wśród różnych badanych zagadnień najbardziej oczywistym jest bezpieczeństwo użytkowników robotów i osób w ich pobliżu. Naukowcy z LASA odkryli, że istniejące przepisy nie odnoszą się do tego problemu i zaczęli przyglądać się wszystkim możliwym zagrożeniom, w tym ryzyku kolizji z człowiekiem.

fot. Qolo umożliwia użytkownikowi łatwe przechodzenie z pozycji siedzącej do stojącej

Do przeprowadzenia oceny ryzyka naukowcy wybrali robota o nazwie Qolo – skrót od Quality of Life with Locomotion. Qolo został pierwotnie opracowany na Uniwersytecie Tsukuba w Japonii i ma służyć jako stojący wózek inwalidzki dla osób niepełnosprawnych. Zawiera dwa zmotoryzowane koła i pasywny egzoszkielet, który umożliwia użytkownikowi łatwe przechodzenie z pozycji siedzącej do stojącej.

Zespół LASA przeprowadził testy zderzeniowe swojego Qolo w Bernie.

„Przeprowadziliśmy testy z dwoma rodzajami manekinów, ponieważ wpływ kolizji może się różnić w zależności od wzrostu osoby”, mówi Diego Paez, stażysta w LASA. „Na przykład u dzieci najbardziej wrażliwym obszarem jest głowa, podczas gdy u kobiet w ciąży jest to brzuch”.

Naukowcy odkryli, że kolizje nawet przy niskich prędkościach robota, na przykład poniżej 6 km/h, mogą powodować poważne obrażenia. To sprawia, że zapobieganie tym kolizjom jest jeszcze ważniejsze.

Aktywny system nawigacji

Pierwszym krokiem było zmodyfikowanie Qolo tak, aby mógł analizować i reagować na swoje otoczenie. Naukowcy wyposażyli robota w różne czujniki, w tym kamery z przodu i system Lidar z laserami z przodu i z tyłu. „Ważne jest, aby robot miał widok 360° na otoczenie, aby mógł omijać przeszkody przed nim i za nim. Musi również wiedzieć, co się za nim kryje, na wypadek gdyby musiał szybko się cofnąć, aby uniknąć kolizji” – mówi Paez. „System Lidar wykrywa wszelkiego rodzaju przeszkody, a kamery informują robota, czy przeszkody to piesi”.

Zespół zainstalował również zderzaki z przodu Qolo. „Zderzaki informują robota, że wchodzi w kontakt z czymś i mierzą siłę nacisku, dzięki czemu maksymalna siła może być utrzymywana na bardzo niskim poziomie, podczas gdy robot nadal się porusza”, mówi Paez. Innymi słowy, Qolo nie jest zaprogramowany do zatrzymania się, jeśli uderzy w przeszkodę, ale raczej do poruszania się wokół niej. „Nagłe zatrzymanie się w środku tłumu może być jeszcze bardziej niebezpieczne dla osób znajdujących się blisko robota” – mówi.

fot. Badania firmy EPFL

Dane z czujników Qolo są połączone z algorytmami wykrywania i śledzenia ludzi. Mogą oszacować, ile osób znajduje się wokół robota i w jakich kierunkach się poruszają. Badacze LASA opracowali specjalny algorytm nawigacyjny dla Qolo, który pozwala mu określić najlepszą ścieżkę do obrania. Zaledwie kilka milisekund, co oznacza, że może szybko reagować w tłumie.

Przewidywanie nieprzewidywalnego

Pomimo zaawansowania technologicznego inżynierów, ich robot nie jest w stanie (jeszcze) przewidzieć nagłych ruchów, takich jak szybkie zmiany kierunku. „Nie możemy tak naprawdę symulować tego, co ludzie zrobią w różnych sytuacjach, ponieważ każdy reaguje inaczej. Dlatego musimy przetestować Qolo w rzeczywistych warunkach” — mówi Paez. Dlatego próba przebiega na otwartym rynku w Lozannie.

Tam inżynierowie mogą uzyskać cenną informację zwrotną na temat wszystkich systemów robota – od sprzętu po algorytmy – oraz doświadczenia użytkownika. Wstępne wyniki są obiecujące; piesi wydają się zachowywać normalnie wokół maszyny, co jest dużym plusem przy gromadzeniu danych. „Nadal musimy przeanalizować dane, ale wydaje się, że pół-autonomiczny wymiar robota działa dobrze”, mówi Paez. Billard dodaje: „Użytkownicy kierują Qolo, poruszając swoim torsem, aby wskazać kierunek, w którym należy iść. Jeśli nagle pojawi się przeszkoda, robot zareaguje natychmiast, aby ją ominąć. Tego rodzaju wspomagana nawigacja może być prawdziwą zaletą dla osób niepełnosprawnych.”

Świadomość ryzyka

Na naszych drogach i chodnikach możemy zobaczyć coraz więcej takich urządzeń, jak na przykład roboty dostawcze. Wynika to z szybkiego rozwoju w świecie robotyki. Zespół LASA podkreśla jednak jeden kluczowy punkt: konieczne będzie opracowanie skutecznych sposobów minimalizowania prawdopodobieństwa kolizji i innych wypadków. „Testy zderzeniowe wykazały, że ryzyko obrażeń może być wysokie i czasami przekracza to, co jest dopuszczalne dla samochodów”, mówi Paez.

„Teraz musimy popracować nad systemem sterowania, aby złagodzić to ryzyko, czy to poprzez zmniejszenie prędkości robota, czy poprawę jego zdolności amortyzowania wstrząsów”, mówi Billard. „I bardzo ważne jest, aby te ustalenia zostały uwzględnione w przyszłym prawodawstwie. Przepisy te mogą obejmować ustalanie ograniczenia prędkości dla robotów pomocniczych, takich jak Qolo, lub ograniczanie zdolności niektórych rodzajów pojazdów, takich jak roboty dostawcze, do działania w obszarach o dużym natężeniu ruchu”.

Zobacz też: Jak łóżko może zmienić się w wózek inwalidzki

Artykuł Zrobotyzowane wózki inwalidzkie ułatwią przemieszczanie pochodzi z serwisu Robotyka.

#RoboTemat: Egzoszkielet polskiej firmy ATMAT

Mateusz Tomanek — Wed, 06 Oct 2021 06:40:13 +0000

Firma ATMAT to polski producent drukarek 3D, integrator robotów przemysłowych, a także wykonawca maszyn i urządzeń przemysłowych na zamówienie, który w ramach projektu badawczo-rozwojowego podjął wyzwanie opracowania mechatronicznego egzoszkieletu. Urządzenie ma pomagać w rehabilitacji pacjentów cierpiących na schorzenia dolnych kończyn. Rozmawiamy z twórcami projektu DreamMotion – Wielowymiarowego Systemu Rehabilitacji.

Mateusz Tomanek, Robotyka.pl: Skąd wziął się pomysł na realizację projektu budowy egzoszkieletu?

Piotr Woźniak: Pomysł zrodził się podczas rozmów dwóch studentów: robotyki i automatyki z AGH oraz fizjoterapii z AWF. Rozmyślania na temat udoskonalenia rehabilitacji w nowoczesne technologie doprowadziły do zainteresowania egzoszkieletami, których projekty na świecie rozwijane są od lat 60-tych XX wieku. Czy w Polsce ktoś interesuje się egzoszkieletami? Czemu nie są popularne w rehabilitacji? Jakie ograniczenia posiadają? Czemu osoby z niepełnosprawnością korzystają z wózka, skoro zdecydowana część mogłaby przemieszczać się za pomocą urządzenia robotycznego? Zważając na to, że młodość nie dostrzega zagrożeń, tylko szanse, luźne dywagacje przerodziły się w dwie prace magisterskie obronione na oceny “bdb” oraz projekt, którego celem jest opracowanie urządzenia maksymalnie funkcjonalnego do rehabilitacji i przemieszczania się dla osób z dysfunkcją kończyn dolnych
Jaka idea za tym stoi. Dlaczego firma taka jak ATMAT zdecydowała się na podjęcie się budowy egzoszkieletu?

Mateusz Dyląg: Realizujemy działalność w 3 głównych filarach jakimi są produkcja drukarek 3D i świadczenie usług druku 3D, automatyzacja i robotyzacja procesów przemysłowych oraz badania i rozwój. Jednocześnie naszą misją jest rozwiązywanie problemów za pomocą technologii.

CZYTAJ WIĘCEJ: #RobotTemat: Roboty rehabilitacyjne na miare XXI wieku – Robotyka

Rozwój technologii egzoszkieletowych wpisywał się w każdy z tych filarów, pozwalając nam wykorzystać zasoby techniczne firmy oraz umiejętności interdyscyplinarnego zespołu w zakresie automatyki, robotyki, a także mechaniki i budowy maszyn.

Dla kogo będzie przeznaczony Wielowymiarowy System do Rehabilitacji?

Magdalena Rudziewicz: Opracowany egzoszkielet będzie przeznaczony do rehabilitacji kończyn dolnych, umożliwiając pacjentom z niesprawnością w tym obszarze na poruszanie się. Grupą docelową są chorzy cierpiący na mózgowe porażenie dziecięce (MPD), rdzeniowy zanik mięśni (SMA), rozszczep kręgosłupa, stwardnienie rozsiane (SM) czy też osoby posiadające wrodzone wady rozwojowe. Wymogiem są sprawne kończyny górne oraz tułów. Beneficjentami mogą być zarówno dzieci, jak i osoby dorosłe.

W jaki sposób może on pomóc pacjentom?

Piotr Woźniak: Znane są cztery aspekty wpływu rehabilitacji na człowieka. Technologia opracowana w ramach projektu ma zapewnić pozytywny wpływ na każdy z nich: fizjologiczny – głównie poprzez przeciwdziałanie hipokinezji i jej następstwom, psychologiczny – przemieszczanie się w wyprostowanej pozycji, zwłaszcza poza domem, społeczny – rozmowa z rówieśnikami “twarzą w twarz”, rozwój pasji, które uniemożliwia przemieszczanie się na wózku, zawodowy – podjęcie pracy ze względu na lepszy stan zdrowia psychicznego i fizycznego.

Kto jest zaangażowany w budowę egzoszkieletu?

Magdalena Rudziewicz: W budowę egzoszkieletu zaangażowani są inżynierowie z firmy ATMAT (kilkoro świetnych specjalistów z różnych dziedzin nauki) oraz zespół fizjoterapeutów z firmy DreamMotion. Wszelkie rozwiązania konsultowano z dr Anną Gogolą, Doktorem i pracownikiem naukowym Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, Terapeutą neurorozwojowym. Wspólne prace rozpoczęły się już w 2017 roku.

Jakie trudności trzeba było pokonać w trakcie prac nad nim?

Magdalena Rudziewicz: Jednym z większych wyzwań w trakcie końcowego etapu prac nad egzoszkieletem było zachowanie odpowiedniej wagi urządzenia. Dzieci z dysfunkcjami przeważnie są szczupłe i lekkie, dlatego bardzo istotne jest zmniejszenie wagi tej wersji urządzenia, która ma docelowo wynosić około 25 – 30 kg. Należy też pamiętać, że urządzenie nie ma być obciążeniem dla pacjenta. Dziecko pomimo, że będzie miało na plecach plecak z bateriami, nie może odczuwać, że ma na sobie kilkadziesiąt kilogramów sprzętu.

Zadania postawione przed zespołem projektowym miały na celu zmaksymalizowanie ergonomii i wygody użytkownika egzoszkieletu wraz z całą towarzyszącą technologią.

W jakim stopniu egzoszkielet przyspiesza proces rehabilitacji?

Magdalena Rudziewicz: Zakłada się, że urządzenie powinno być dostępne dla osób prywatnych, ale ważne jest również, aby szpitale i placówki specjalistyczne mogły wyposażyć gabinety w kilka egzoszkieletów. Umożliwi to efektywną rehabilitację większej ilości osób z niepełnosprawnościami kończyn dolnych.

Egzoszkielet został wyposażony w zaawansowany system czujników. Ich integracja z dedykowaną aplikacją telemedyczną umożliwia stałą kontrolę fizjoterapeuty nad ćwiczeniami wykonywanymi przez pacjenta w domu. Pacjent może realizować plan rehabilitacji o dogodnej dla niego porze, a aktywność i postępy są na bieżąco rejestrowane i dostępne dla specjalisty w formie raportu. Istotne jest, aby rehabilitacja pacjenta nie ograniczała się do pracy przez jedną godzinę tygodniowo, ale możliwa była nawet kilka godzin dziennie. W zależności od możliwości beneficjentów.

W leczeniu jakiego typu schorzeń pomaga egzoszkielet DreamMotion?

Piotr Woźniak: Mówimy o wszelkich schorzeniach ograniczających ilość bądź jakość chodu, czyli Mózgowe Porażenie Dziecięce, Stwardnienie Rozsiane, Przepuklina oponowo-rdzeniowa, wady wrodzone i genetyczne (np. torbiele mózgu, rozdwojenie rdzenia, przepuklina mózgowa), następstwa zdarzeń traumatycznych (np. wypadki komunikacyjne, skoki do wody), a także choroby reumatologiczne.

Czy Wielowymiarowy System Rehabilitacji był już testowany na pacjentach? Jeśli tak, to z jakim skutkiem. Jeśli nie, to kiedy ma się to odbyć?

Mateusz Dyląg: Urządzenia systemu rehabilitacji były testowane przez użytkowników w celu weryfikacji osiągniętych rezultatów technicznych. W ich wyniku zostały sprawdzane sekwencje ruchu, jakość jego odwzorowania i inne parametry. W wyniku testów określono obszary możliwe do usprawnienia, szczególnie w zakresie interfejsu urządzenia, aby interakcja z użytkownikiem była intuicyjna i płynna. Aktualnie w planach jest przeprowadzenie pakietu szerszych badań, które opóźniły się ze względu na okres pandemii i ograniczenia w kontaktach.

Jaka przyszłość czeka egzoszkielet DreamMotion?

Mateusz Dyląg: Jesteśmy przekonani, że urządzenie może zauważalnie poprawić stan zdrowia potencjalnych użytkowników, dlatego celem firmy jest pełna komercjalizacja technologii. Wykorzystując doświadczenie we wprowadzaniu produktów na rynek, chcemy dokonać tego przy współpracy ze specjalistami z branży, w szczególności z fizjoterapeutami i zakładami opieki zdrowotnej.

Czy pojawiło się zainteresowanie ze strony odbiorców komercyjnych? Czy jest szansa, że projekt ten przerodzi się w coś większego? Mateusz Dyląg

Mateusz Dyląg: Od samego początku realizacji projektu szczególnie ważne dla nas było aby pozostawać w kontakcie z potencjalnymi odbiorcami technologii. Zespół projektowy przeprowadził rozmowy z pacjentami zainteresowanymi takim sposobem rehabilitacji, czego wynikiem były zawarte listy intencyjne w zakresie wdrożenia urządzeń w codziennej terapii zarówno zakładów opieki zdrowotnej, jak i indywidualnych fizjoterapeutów. Prowadzimy również rozmowy z instytucjami pośredniczącymi w dostawach urządzeń rehabilitacyjnych oraz wspierających finansowanie takich wdrożeń.

Osoby udzielające odpowiedzi i pełnione funkcje:

Magdalena Rudziewicz:

Koordynator projektu ATMAT

Pełniona w projekcie funkcja: Koordynator projektu

Piotr Woźniak:

Pełniona w projekcie funkcja: Koordynator ds. medycznych w DreamMotion

Mateusz Dyląg:

Dyrektor operacyjny ATMAT

Pełniona w projekcie funkcja: Konsultant do spraw technologii

Artykuł #RoboTemat: Egzoszkielet polskiej firmy ATMAT pochodzi z serwisu Robotyka.

Robot ortopedyczny NAVIO operuje na WUM

Kuba Łozowski — Wed, 29 Sep 2021 06:10:52 +0000

W Klinice Ortopedii i Rehabilitacji Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego 78-letniej pacjentce wszczepiono endoprotezę stawu kolanowego przy użyciu jedynego w Polsce robota ortopedycznego NAVIO.

Dzięki użyciu robota, który w trakcie zabiegu mapuje powierzchnię chorego stawu kolanowego, nie jest wymagane wcześniejsze badanie RTG – obraz powstaje podczas operacji. Pozwala to również przeprowadzić zabieg z dużo większą precyzją. W trakcie wstawiania endoprotezy limit błędu wynosi tylko 1 mm, więc ludzkie oko często nie jest w stanie zauważyć tak małej różnicy. Robot posiada czułość rzędu 0,5 mm, dzięki czemu implant wprowadzany jest w najlepszym ułożeniu i w sposób optymalny dla pacjenta. Użycie robota wiąże się też z mniejszym uszkodzeniem tkanek miękkich w porównaniu z metodą konwencjonalną.

– Endoproteza kolana z użyciem robota to przełom w leczeniu choroby zwyrodnieniowej. Niezwykle precyzyjne urządzenie pozwala osiągać znacząco lepsze i przewidywalne wyniki zabiegu. Na obecną chwilę nie da się tego zrobić lepiej. Zwykle tkanki miękkie muszą się zaadaptować, trwa to czasem pół roku, czasem rok. Po takim zabiegu nie trzeba czekać na adaptację, wszystko jest idealnie zbalansowane. Mniej naruszamy kości, mniej ingerujemy w staw. Pacjenci biorą więc mniej leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i poprawiających krążenie – mówi o NAVIO Kierownik Kliniki dr hab. Artur Stolarczyk.

Pacjentka, którego współoperatorem był robot, cierpiała na chorobę zwyrodnieniową stawu kolanowego, ale przez wiele lat była osobą aktywną, poruszającą się samodzielnie. W ostatnim czasie jej stan pogorszył się, miała duże problemy z chodzeniem i musiała używać kul. Obecnie jest w szpitalu i przechodzi rekonwalescencję.

Korzyścią dla chorych płynącą z zastosowania robota jest mniejszy ból pooperacyjny, wcześniejsza rehabilitacja oraz skrócony czas pobytu w szpitalu . Najczęściej pacjent opuszcza szpital 2 dni po operacji. Tego typu zabieg zwiększa również przeżywalności implantów, a jednocześnie zmniejsza ilość późniejszych zabiegów rewizyjnych. NAVIO pozostanie na stałe w naszej Klinice i będzie wykorzystywany do kolejnych operacji.

Rocznie w Klinice Ortopedii i Rehabilitacji przeprowadza się około 280 zabiegów wszczepienia endoprotezy stawu kolanowego. Dzięki użyciu robota zespół Kliniki będzie w stanie wykonać 2 razy więcej operacji tego typu.

Źródło: WUM

Zobacz też: #RobotTemat: Roboty rehabilitacyjne na miare XXI wieku

Artykuł Robot ortopedyczny NAVIO operuje na WUM pochodzi z serwisu Robotyka.

#RobotTemat: Roboty rehabilitacyjne na miare XXI wieku

Mateusz Tomanek — Mon, 27 Sep 2021 10:39:11 +0000

Zrozumienie relacji między ludźmi, a robotami jest kluczem do projektowania nowoczesnych robotów pomagających w rehabilitacji twierdzą eksperci. Tego typu urządzenia są krokiem milowym dla pacjentów borykających się z niedowładami kończyn dolnych.

Wylew, uszkodzenie kręgosłupa lub inne dysfunkcje neurologiczne mogą prowadzić do bardzo poważnych problemów, które wiążą się z długotrwałą rehabilitacją. Ten proces, przez który każdy pacjent musi przejść, żeby odzyskać pełnię sprawności jest uciążliwy i często wymaga od pacjenta sporego poświęcenia.

Roboty na pomoc w rehabilitacji

Z pomocą w tym procesie mogą przyjść roboty rehabilitacyjne przypominające w swojej formie egzoszkielety. Przykładami takich urządzeń są roboty FLOAT oraz RYSEN. Ostatnie badania, których wyniki zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Science Robotics” pokazują jednak, że każdy tego typu robot powinien być dostosowany do konkretnego pacjenta. Badania nad wpływem robotów rehabilitacyjnych na pacjentów prowadził prof. Heike Vallery z Uniwersytetu Technicznego w Delft w Holandii. Holenderscy naukowcy doszli do wniosku, że aby roboty rehabilitacyjne sprostały wymaganiom, to potrzeba dokładnie przyjrzeć się interakcji jaka zachodzi między maszyną, a pacjentem.

CZYTAJ WIĘCEJ: AGAMEDE – była pierwszą kobietą w nauce, teraz rewolucjonizuje badania biologiczne – Robotyka

„Prowadziliśmy te badania, żeby lepiej zrozumieć wpływ jaki mają na pacjentów roboty rehabilitacyjne. Żeby to zrobić potrzebowaliśmy przyjrzeć się pewnym istotnym składowym całego procesu rehabilitacji przy zastosowaniu robota. W ten sposób określiliśmy na przykład jaką siłą powinien dysponować robot i ile powinien jej użyć pomagając pacjentowi, który ma problemy z chodzeniem” – powiedział prof. Heike Vallery.

Roboty rehabilitacyjne dla ludzi

Uzyskanie tych informacji jest kluczowe, żeby zaprojektować robota, który w optymalny sposób będzie pomagał pacjentowi nie przyczyniając się przy tym do stwarzania problemów. Naukowcy doszli do wniosku, że stosując mniejszą siłę robot bardziej pomoże pacjentowi, ponieważ wówczas ten wykonywać będzie mniejsze kroki, ale bardziej zbliżone do naturalnego chodu. Wyniki prowadzonych badań były dla naukowców zaskakujące. Stwierdzili oni, że człowiek w trakcie rehabilitacji przy zastosowaniu robota przeważnie optymalizuje zużycie swojej energii w sposób efektywny. Nie dochodzi bowiem do sytuacji, w której człowiek, aby zwiększyć poczucie stabilności zwiększa zużycie energii na ten proces.

Ostatni wniosek, do którego doszli holenderscy naukowcy dotyczył dostosowania robota, do pacjenta. Uczeni rekomendują – tak samo zresztą jak ich koledzy w innych jednostek naukowych, że roboty rehabilitacyjne muszą być dostosowane do konkretnego pacjenta oraz rzecz jasna do rodzaju jego schorzenia.

Źródła: techexplore, phys.org

Autor: Mateusz Tomanek

Artykuł #RobotTemat: Roboty rehabilitacyjne na miare XXI wieku pochodzi z serwisu Robotyka.

UVD Robot w Szpitalu Powiatowym w Zawierciu

Kuba Łozowski — Mon, 27 Sep 2021 07:50:15 +0000

09/27/2021

UVD Robot to w pełni autonomiczne urządzenie do dezynfekcji i dekontaminacji za pomocą światła UV-C, które instalowane jest w wybranych polskich szpitalach i placówkach medycznych w ramach rozstrzygniętego przetargu Komisji Europejskiej. Ten innowacyjny robot cieszy się rosnącą popularnością na całym świecie, a teraz podbija rynek także w Polsce.

W ramach projektu w to nowoczesne urządzenie został również wyposażony Szpital Powiatowy w Zawierciu.

W grudniu 2020 r. decyzją Komisji Europejskiej został rozstrzygnięty przetarg na zakup 200 urządzeń dezynfekujących UVD Robot, które w ramach przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się wirusa COVID-19 i wszelkich jego mutacji oraz innych wirusów i bakterii, wdrażane są w placówkach medycznych, głównie szpitalach, na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej.

UVD Robot wyznacza globalny standard w dziedzinie autonomicznej dezynfekcji promieniowaniem UV-C, a zamówienie urządzeń przez Komisję Unii Europejską stanowi kolejny dowód na skuteczność tego rozwiązania.

Roboty UVD likwidują wirusy i bakterie na powierzchniach i w powietrzu, ograniczając transmisję chorób. W ciągu 10 minut pracy na sali chorych urządzenie jest w stanie usunąć 99,99% bakterii i innych mikroorganizmów, niszcząc promieniami ultrafioletowymi ich struktury DNA, bez narażania pracowników szpitala na ryzyko infekcji.

W ciągu ostatnich 18 miesięcy wdrożyliśmy wiele rozwiązań poprawiających bezpieczeństwo pacjentów oraz personelu i ograniczających ryzyko zakażeń szpitalnych. Bardzo się cieszę, że u progu prognozowanej czwartej fali SARS-CoV-2 dostajemy do dyspozycji tak innowacyjne urządzenie, które umożliwia przeprowadzenie dokładnej dezynfekcji pomieszczeń w krótkim czasie – mówi Piotr Zachariasiewicz, dyrektor szpitala.

Mimo że szpital jako jeden z pierwszych został wyznaczony do leczenia pacjentów z COVID-19, przez cały okres pandemii udzielał również świadczeń osobom z innymi schorzeniami oraz sukcesywnie modernizował kolejne oddziały. Jedną z ostatnich inwestycji Szpitala Powiatowego w Zawierciu jest oddanie do użytku przebudowanego oddziału obserwacyjno-zakaźnego. Wyremontowano także m.in. blok operacyjny, oddział ginekologiczno-położniczy i oddział noworodków. Robot UVD znajdzie zastosowanie na każdym z nich.

Urządzenie jest w pełni autonomiczne, po wstępnym zaprogramowaniu nie wymaga obsługi. Z jednej strony zapewnia skuteczną walkę z patogenami, takimi jak koronawirusy czy bakterie. Z drugiej zaś – ogranicza koszty dezynfekcji dzięki oszczędności czasu i kosztów pracy personelu.

Redukowanie ryzyka przenoszenia patogenów jest szczególnie ważne w salach operacyjnych, na oddziałach intensywnej opieki medycznej, w szpitalnych oddziałach ratunkowych czy w salach chorych.

UVD Robot to nowa jakość dezynfekcji i dekontaminacji na świecie. Cieszymy się, że również szpitale i placówki medyczne w Polsce mają możliwość korzystania z tego innowacyjnego urządzenia. Ta nowoczesna technologia z pewnością przyczyni się do wzrostu komfortu pracy personelu oraz podniesienia standardów leczenia pacjentów – twierdzi Tomasz Witkowski z firmy MED&CARE, dystrybutora urządzenia UVD Robot w Polsce.

Urządzenie UVD Robot, które ze względu na swoją zaawansowaną technologię i autonomię użytkowania zyskało uznanie Komisji Europejskiej, wygrywając w przetargu, jest z sukcesem użytkowane w szpitalach, galeriach handlowych, na dworcach i lotniskach w ponad 60 krajach na świecie na 7 kontynentach.

Źródło: https://www.szpitalzawiercie.pl

Artykuł UVD Robot w Szpitalu Powiatowym w Zawierciu pochodzi z serwisu Robotyka.

#RoboTemat: 5 firm produkujących roboty medyczne

Mateusz Tomanek — Mon, 20 Sep 2021 10:23:07 +0000

09/20/2021

Roboty medyczne to nie tylko znany na całym świecie Da Vinci. Na świecie funkcjonuje cała rzesza firm produkujących podobne maszyny. Przedstawiamy te, których produkty w 2021 są najbardziej zaawansowane.

Robotyka to branża, która obejmuje coraz więcej części naszego życie. Wraz z rozwojem tej dziedziny wzrasta liczba zawodów, które zagrożone są częściowym lub całkowitym zniknięciem na rzecz robotów. Do takich dziedzin należy medycyna, w której roboty mogą być początkiem wielkiej rewolucji. Zresztą ta rewolucja już się poniekąd zaczęła, ponieważ obecnie roboty znajdują szerokie zastosowanie w medycynie. Najpopularniejszym robotem medycznym jest bez wątpienia Da Vinci produkowany przez firmę Intuitive Surgical. Nie jest to bynajmniej jedyna firma, która produkuje roboty medyczne. Przedstawiamy listę 5 takich firm, które należy znać.

Diligent Robtics

Założona w Austin w stanie Teksas buduje roboty wyposażone w algorytmy sztucznej inteligencji. Roboty tej firmy są zaprojektowane do wykonywania szeregu czynności w szpitalach. Moxi, ponieważ tak nazywa się flagowy produkt firmy jest w stanie samodzielnie przygotować salę dla nowego pacjenta albo uzupełnić zapasy w szpitalnym magazynie. Bez problemu porusza się w szpitalnych korytarzach umiejętnie lawirując miedzy pacjentami.

Fot. facebook.com/diligentrobots

ReWalk Robotics

Siedziba tej firmy mieści się w miejscowości Malborough w amerykańskim stanie Massachusetts. Firma ReWalk robotics zajmuję budowaniem egzoszkieletów, które pomagają w rehabilitacji pacjentów po skomplikowanych operacjach. System nosi nazwę ReWalk Personal i zasilany jest baterią. Silniki, które nim poruszają umieszczone są w części biodrowej oraz w kolanach. Firma twierdzi, że egzoszkielet porusza nogami dokładnie tak jak człowiek.

Fot. facebook.com/ReWalk

Moymo

Ta firma znajduje się również w stanie Massachusetts, ale w miejscowości Cambridge. Flagowym produktem Myomo jest MyoPro narzędziem skierowanym do osób, które cierpią na różnego rodzaju paraliże i trudności w poruszaniu się. Urządzenie analizuje sygnał nerwowy na powierzchni skóry, a następnie w uruchamia specjalny silnik, który współpracuje z robotycznym ramieniem.

Barrett Technology

Przedsiębiorstwo to zlokalizowane jest – a jakże – w stanie Massachusetts, a dokładniej w miejscowości Newton. Firma konstruuje zaawansowane technicznie protezy rąk i nóg, które mają bardzo szerokie zastosowanie. Urządzenie nazwane WAM potrafi niemalże idealnie odtworzyć motorykę ludzkich kończyn, co przekłada się na świetne efekty wśród pacjentów wymagających skomplikowanej rehabilitacji.

Fot. facebook.com/BURTTHERAPY/

Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii

Mieszcząca się w Zabrzu fundacja tworzy pierwszego w Polsce robota, którego przeznaczeniem się są operacje serca. Jest to jedna z niewielu tego typu maszyn na świecie, ponieważ inne roboty medyczne tego typu przeznaczone są do operacji np. urologicznych lub ginekologicznych. Tak jest w przypadku choćby znanego już robota Da Vinci. Szerzej o robocie Robin Heart pisaliśmy już na łamach naszego szpitala w zeszłym tygodniu.

Źródła: phys.org, analyticsinsight

Autor: Mateusz Tomanek

Artykuł #RoboTemat: 5 firm produkujących roboty medyczne pochodzi z serwisu Robotyka.

#RoboTemat: Ramię robotyczne wykrywające przeciwciała COVID

Mateusz Tomanek — Wed, 15 Sep 2021 11:09:55 +0000

W poznańskim Centrum Zaawansowanych Technologii UAM uruchomiono nowoczesne ramię robotyczne, które znajdzie między innymi zastosowanie przy wykrywaniu przeciwciał COVID.

Ramię robotyczne, które zamontowano we wtorek w Poznaniu będzie wykorzystywane w immunodiagnostyce oraz biodruku 3D, informuje portal naukawpolsce.pap.pl. Zespołem, który prowadzi badania przy pomocy ramienia przewodzi prof. UAM dr hab. inż. Jakub Rybka. Oprócz tego zajmuje się on wykorzystaniem nanomateriałów w biotechnologii.

„Pracowaliśmy nad tym urządzeniem razem z firmami Rob-Tech oraz Cellivia przez pół roku w ramach naszego projektu. Przede wszystkim zostało to zaprojektowane, abyśmy mogli wykonywać test immunodiagnostyczny, który opracowaliśmy w ub. roku na UAM – ale możliwości rozbudowy tego robota są praktycznie nieograniczone. W związku z tym już w tej chwili udało nam się zaimplementować drugą działkę naukową z naszego laboratorium, czyli biodruk 3D” – tłumaczył PAP prof. Rybka, wyjaśniając, że normalnie w 3D drukuje się z plastiku, czy innych polimerów, a jego laboratorium drukuje również z komórkami.

Aumatyzacją w COVID

Wykorzystanie robotycznego ramienia w procesie identyfikowania i wykrywania przeciwciał wirusa SARS-COV-2 pozwoli nie tylko na przyspieszenie tego procesu, ale co najważniejsze także na udoskonalenie go. Dzięki robotycznemu ramieniu będzie możliwe na przykład wyeliminowanie potencjalnych błędów popełnionych przez człowieka. Prof. Rybka powiedział portalowi PAP, że misją jego i Laboratorium Biotechnologii Stosowanej Centrum Zaawansowanych Technologii UAM jest wyjście poza standardowe ramy współczesnych nauk podstawowych. Nie mniej ważnych aspektem działalności tego zespołu jak i całego laboratorium jest połączenie rozwiązań, które powstają na uczelniach i w innych jednostkach naukowych z wykorzystaniem ich w życiu codziennym. Zespół prof. Rybki chce nawiązywać współpracę zarówno z innymi jednostkami naukowymi oraz z przedstawicielami biznesu. Ma to na celu napędzić innowacje w biotechnologii.

CZYTAJ WIĘCEJ: Polski robot medyczny Robin Heart – Robotyka

Zespół już teraz prowadzi prace wraz z firmami Rob-Tech oraz Cellivia, które mają na celu usprawnienie i przyspieszenie procesu przeprowadzania testów na COVID.

„Uczelnia jest miejscem, którym powinny się stykać różne środowiska. Więc jeśli mówimy o synergii nauki i przemysłu, o synergii pokoleń, czy synergii miasta i uczelni to – to jest miejsce chyba jak najlepsze do tego typu stwierdzeń” – wskazała Rektor UAM, prof. Bogumiła Kaniewska.

Źródła: naukowpolsce.pap.pl, wnp.pl

Autor: Mateusz Tomanek

Artykuł #RoboTemat: Ramię robotyczne wykrywające przeciwciała COVID pochodzi z serwisu Robotyka.

#RoboTemat: Krótka i zaskakująca historia robotów medycznych

Mateusz Tomanek — Tue, 07 Sep 2021 11:20:47 +0000

Robot medyczny to urządzenie, które dzisiaj jest już całkiem powszechne, nawet w polskich szpitalach. Kolejne placówki zakupują skomplikowane maszyny, które umożliwiają przeprowadzenie operacji z praktycznie niemożliwą do osiągnięcia przez człowieka precyzją. Skąd jednak wzięła się idea stworzenia robotów medyczny? Z czystej chęci niesienia pomocy? Cytując jednego z polskich youtuberów: „nic bardziej mylnego”.

Operacja nawet jeśli jej wykonanie jest konieczne dla zdrowia pacjenta, to jest zawsze obarczona pewnym ryzykiem. Mogą pojawić się powikłania lub błędy lekarskie, które z kolei mogą doprowadzić do znacznego pogorszenia stanu zdrowia lub nawet śmierci – w ekstremalnych przypadkach.

Pierwsze roboty wykorzystywane w medycynie nie były chirurgami. Pierwszym robotem, który został wykorzystany w medycynie był robot Puma 560, z którego w 1985 roku skorzystał dr Yik San Kwoh ze szpitala w Long Beach. Wówczas robot pomógł mu przy wykonaniu neurochirurgicznej biopsji. Pomoc robota okazała się znacząca, ponieważ dzięki niemu przeprowadzenie zabiegu było szybsze i bardziej precyzyjne. Trzy lata później ten sam robot pomógł przy resekcji gruczołu krokowego, a jego pomoc ponownie okazała się znacząca.

W tym samym czasie na Uniwersytecie Kalifornijskim weterynarz Howard A. Paul i ortopeda oraz inżynier w jednym William Bargar pracowali nad robotem, który byłby zdolny przeprowadzać operacje chirurgiczne. Efektem ich pracy był robot nazwany Robodoc, który nawiasem mówiąc był pierwszym robotem chirurgicznym zatwierdzonym przez FED. Robot ten przeznaczony był do operacji ortopedycznych bioder oraz kolan. Warto wiedzieć, że Robodoc jest dzisiaj już historią i ostateczne po zakończeniu pracy znalazł się w muzeum Smithsonian.

Kolejną cegiełkę do powstania współczesnych robotów medyczny dołożyli naukowcy z NASA oraz Instytutu Badawczego Stanforda. Powołany przez obie instytucje zespół stworzyli wielofunkcyjne ramię chirurgiczne. Ich praca zainteresowała amerykańską armię w postaci swojej agencji DARPA. Dowództwo dostrzegło, że zdalne operacje chirurgiczne można przeprowadzać na polu walki z pomocą robotów, które sterowane byłyby przez chirurgów przebywających w bezpiecznym miejscu. Armia przekazała więc fundusze na badania nad robotami medycznymi. Pieniądze trafiły między innymi do Instytutu Badawczego Stanforda oraz Instytut Techniczny Massachusetts. Następnym krokiem było powołanie firmy Intuitive Surgical Devices. Zakupiła ona technologię od Instytutu Badań Stanforda, a następnie zaczęła zatrudniać specjalistów z dziedziny robotyki. Głównie były to doświadczone osoby z Instytutu Technicznego Massachusetts oraz IBM.

Robot medyczny w trzy lata

W trzy lata firma stworzyła prototypowe roboty medyczne, które zdolne były do przeprowadzania pierwszych prób operacji na zwierzętach i ludziach. Już w 1999 roku na rynek europejski trafił znany nam obecnie robot nazwany Da Vinci Surgical System. W lipcu 2000 roku FED zezwoliła na wykorzystanie robota Da Vinci na rynku amerykańskim.

Walka robotów

W trakcie trwania prac nad Da Vincim inna amerykańska firma, Computer Motion pracowała nad własnym robotem nazwanym Zeus. Urządzenie było zaprojektowane do przeprowadzania operacji laparoskopowych. Firmie tworzącej ZEUSA chodziło o stworzenie narzędzia, które będzie operowało z większą precyzją niż człowiek. Twórcy Da Vinciego zakładali z kolei, że ich robot będzie przeprowadzał operacje, które będą jak najmniej inwazyjne. Jednakże z czasem ZEUS zaczął coraz bardziej przypominać Da Vinciego i w rezultacie w roku 2000 firma Intuitive Surgical pozwała Computer Motion o naruszenie patentów. Batalia sądowa skończyła się ugodą w myśl, której obie firmy połączyły się. ZEUS został wycofany z rynku, żeby ustąpić Da Vinciemu.

CZYTAJ WIĘCEJ: #RoboTemat: Robot medyczny praktykujący chińską medycynę – Robotyka

ZEUS jednak zapisał się w pewien sposób w historii medycyny, ponieważ w 2001 roku wykorzystano go do pierwszej na świecie teleoperacji. Wykonał ją przebywający w Nowym Jorku Jacques Marascaux na pacjentce przebywającej w Strasburgu. Operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego u 68-letniej pacjentki przeszła bez komplikacji.

Robot medyczny z zegarmistrzowską prezycją

Robot Da Vinci jest obecnie wykorzystywany niemalże w każdej dziedzinie chirurgii. Już w 2000 roku lekarze z Uniwersytetu Stanowego Ohio użyli go do przeprowadzenia ogólnych zabiegów chirurgicznych. Potem wykorzystywanie robota medycznego Da Vinci szybko zyskało na popularności. Rok 2007, lekarze z Uniwersytetu Illinois w Chicago przeprowadzili przy użyciu Da Vinciego pierwszą na świecie operację na trzustce. Obecnie jest on szeroko stosowany w medycynie, także w Polsce.

Pierwszą placówką w kraju, która weszła w posiadanie robota Da Vinci był wrocławski Wojewódzki Szpital Specjalistyczny. Pierwszą operacją było wycięcie raka jelita grubego u 71-letniego mężczyzny.

Roboty medyczne obecnie

Dzisiaj roboty medyczne są szeroko stosowane w różnych dziedzinach medycyny. Stosuje się je w leczeniu chorób serca, w urologii, onkologii czy chirurgii naczyniowej. Uniwersytet Southen California stworzył nawet robota stosowanego w logopedii. Robot o nazwie Bandit został stworzony do wspierania terapii u dzieci ze zdiagnozowanym autyzmem. To co go wyróżnia, to wygląd. Dzięki temu, że bliżej mu do zabawki dzieci z autyzmem lepiej reagują na niego. Bandit posiada dwie kamery umieszczone w oczach i czujnik podczerwieni, dzięki czemu jest w stanie zlokalizować pacjenta. Gdy ten od niego ucieka robot zatrzymuje się i zachęca gestem do podejścia.

Niewątpliwie roboty medyczne są przyszłością leczenia. Są to maszyny, którym człowiek nigdy nie dorówna w precyzji, a ta przecież jest szczególnie potrzebna, gdy mówimy o ingerencji w żywy organizm. W przyszłości możemy spodziewać się miniaturyzacji w robotyce medycznej, ponieważ już teraz naukowcy i inżynierowie pracują nad robotami zdolnymi przemierzać wnętrza naszych organizmów, żeby dostarczać leki do konkretnych miejsc. Wśród wad robotów medycznych wymienia się przede wszystkim koszt operacji przez nich przeprowadzanych. W Polsce operacja robotem Da Vinci koszt nawet 45 tys. złotych, a po 10 zabiegach należy wymienić zestaw narzędzi. Nie zmienia to faktu, że przecież ludzkie życie nie ma ceny więc tak czy inaczej roboty medyczne takie jak Da Vinci z pewnością uratowały już niejedno ludzkie życie.

Źródła: Intuitive.com, CNN, viamedica.pl, sztucznainteligencja.org.pl

Autor: Mateusz Tomanek

Artykuł #RoboTemat: Krótka i zaskakująca historia robotów medycznych pochodzi z serwisu Robotyka.

Miniaturowy robot medyczny pomoże cukrzykom

Mateusz Tomanek — Wed, 01 Sep 2021 08:53:01 +0000

09/01/2021

Włoscy naukowcy opracowali miniaturowy system robotyczny, który dostarczy do organizmu insulinę bez potrzeby wstrzykiwania jej. To może być prawdziwy przełom dla milionów cukrzyków na całym świecie.

Cukrzyca to jedna z chorób określanych jako cywilizacyjne. Szczególnie uciążliwa jest jej odmiana typu pierwszego, która charakteryzuje się tym, że jest odporna na insulinę. W związku z tym chorzy muszą kilka razy dziennie wstrzykiwać ją sobie, co jest uciążliwe i mało przyjemne. Istnieją co prawda na świecie urządzenia nazywane pompami insulinowymi, ale dla wielu osób wizja posiadania rurki wystającej z brzucha jest mało komfortowa.

Włoscy naukowcy pod wodzą Arianny Menciassi opracowali system, który może całkowicie odmienić życie chorych na cukrzycę typu pierwszego. System działa całkowicie automatycznie, a jedyne co pacjent musi zrobić, to połknąć tabletkę – reszta zrobi się sama, ale po kolei.

Robot medyczny dostarczy insulinę

Najpierw w ciele pacjenta umieszcza się specjalny implant, który w systemie pełni rolę „stacji dokującej”, do której trafia transport insuliny. Pacjent połyka wyposażoną w magnesy kapsułkę zawierającą transport insuliny. Kapsułką w sposób naturalny wędruje w dół układu pokarmowego aż trafia do umieszczonego wcześniej w jelicie cienkim implantu – stacji dokującej. Dzięki umieszczonym w kapsułce magnesom jest ona przyciągana przez stacje dokującą, która ustawia ją w odpowiedniej pozycji. Następnie ze stacji wysuwa się igła, która przebijając kapsułkę pobiera insulinę do zbiornika stacji. Ostatecznie stacja uwalnia do organizmu odpowiednie dawki insuliny. Po zakończonym procesie kapsułka jest uwalniania i w sposób naturalny wydalana z organizmu.

Czytaj więcej: AGAMEDE – była pierwszą kobietą w nauce, teraz rewolucjonizuje badania biologiczne – Robotyka

Implant, który pełni funkcję stacji dokującej jest wyposażony w cztery siłowniki, które kontrolują procedurę dokowania, poziom insuliny w zbiornikach, procedurę uwalniania insuliny do organizmu i pobieranie insuliny z kapsułki. Pole magnetyczne, które używane jest do dokowania kapsułki ma być kontrolowane i zasilane przez zewnętrzne urządzenie bezprzewodowe. Ładowanie baterii zasilającej stacje również ma odbywać się bezprzewodowo. Robot medyczny opracowany przez zespół pod przewodnictwem prof. Menciassi może dać cukrzykom nadzieję na uniknięcie zastrzyków oraz stosowania pomp insulinowych.

Przemysłowa inspiracja

Włoska naukowiec tworząc swojego specyficznego robota medycznego zainspirowała się rozwiązaniami stosowanymi w przemyśle takimi jak systemy zaciskowe oraz roboty stosowane do kontroli rur.

„Zdaję sobie sprawę, że stacja dokująca w ciele może wywoływać mieszane uczucia, ale to naprawdę działa” – powiedziała Menciassi.

System był testowany na świniach, u których przez kilka godzin kontrolował poziom cukru we krwi. Pojawiły się jednak pewne problemy, ponieważ u niektórych świń do stacji dokującej przedostawał się płyn z organizmu. W wodzie nie miało to miejsca, ale płyn znajdujący się wewnątrz organizmu jest bardziej złożony niż woda. Tego typu roboty medyczne były już wcześniej opracowywane, ale zespół włoskich naukowców doszedł ze swoimi pracami bardzo daleko.

Źródło: Spectrum IEEE, kopalniawiedzy

Autor: Mateusz Tomanek

Artykuł Miniaturowy robot medyczny pomoże cukrzykom pochodzi z serwisu Robotyka.