Zespół badaczy Uniwersytetu Purdue we współpracy z SEAS, Uniwersytetem Connecticut i Uniwersytetem Teksasu w San Antonio opracowują roboty, które spróbują swoich sił w środowisku pozaziemskim. Robotycy tworzą technologię, która umożliwi autonomicznym robotom naprawę lub wymianę uszkodzonych elementów w środowisku kosmicznym. Celem projektu jest „stworzenie oraz eksploatacja odpornych siedlisk kosmicznych, które będą w stanie przystosować się i szybko odzyskać siły po oczekiwanych i nieoczekiwanych zakłóceniach”.

Naukowcy dążą do tego, aby roboty potrafiły zarządzać siedliskiem i samodzielnie wykonywać jak najwięcej zadań. Przykładowo, co się stanie, jeśli meteoryt zaburzy pracę siedliska, a załogi nie będzie na miejcu? W takich sytuacjach pomoc robota będzie niezastąpiona! Nie tylko awarie i niespodziewanie zdarzenia to sytuacje, podczas których roboty będą mogły wykazać się swoimi umiejętnościami. Tak samo w rutynowych sytuacjach maszyny będą mogły wspierać astronautów, dzięki czemu załoga ludzka zaoszczędzi swój czas.

Od rozpoczęcia projektu w 2019 roku profesorowie inżynierii i nauk stosowanych w SEAS, opracowali ramiona i chwytaki robotyczne, systemy usprawniające współpracę człowieka z robotem oraz sposoby projektowania sprzętu przyjaznego robotom. Głównym wyzwaniem stojącym przed badaczami jest fakt, że w siedliskach kosmicznych nie będzie miejsca na dziesiątki wyspecjalizowanych maszyn. W związku z tym, jeden lub kilka wielofunkcyjnych robotów będzie musiało poradzić sobie w wykonaniu wiele różnych zadań, w tym także napraw awaryjnych.