Artykuł Czy Boston Dynamics zarabia na swoich robotach? pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Autonomiczne roboty będą nas chronić? pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Nowojorska policja rezygnuje z robotycznego psa pochodzi z serwisu Robotyka.

Kradzieże w miastach nikogo nie powinny specjalnie dziwić – jest to zjawisko statystyczne. Gdy jednak londyńska policja przyjrzała się statystyce za ostanie lata, spostrzegli że odsetek kradzieży dokonanych przez osobę poruszającą się na motocyklu znacznie wzrósł. Ten wyczyn, wymagający sporego tupetu i brawury, okazuje się być skuteczną metodą na pozbawienie roztargnionego rozmówcy jego nowego smartfona. Ze względu na przywiązanie do technologii, oraz powinność płynącą ze słynnej dewizy “Protect and serve”, mundurowi postanowili podejść do rozwiązania problemu w sposób lotny. Dosłownie.

Plan Metropolitan Police zakłada prowadzenie akcji pościgowych z powietrza przy użyciu bezzałogowców, celem ograniczenia zagrożenia, jakie stwarzają pościgi w zaludnionych okolicach. Problem dotyczy szczególnie dzielnic Camden i Islington, gdzie na przestrzeni ostatniego roku dokonano ponad 3000 kradzieży telefonów, w tym znacznej ilości dokonanej przez zwinnych motocyklistów, lub ich pasażerów.

Impulsem do działania okazało się dochodzenie, które rozpoczęło się od tragicznej śmierci osiemnastoletniego Henrego Hicksa. Zginął on w wypadku, który spowodował swoim motocyklem. Nie byłaby to odosobniona śmierć, gdyby nie fakt iż Hicks był ścigany przez dwa nieoznakowane radiowozy i helikopter policyjny pomimo faktu, iż nie dokonał żadnego zabronionego prawem czynu. Craig Mackey z Metropolitan Police przyznał, że obecnie służby policyjne rozważają sposoby, które pomogłyby uniknąć podobnego wypadku w przyszłości – w tym poprzez wykorzystanie dronów.

“Możliwości wynikające z zastosowania bezzałogowców do pościgów za podejrzanymi poruszającymi się na jednośladach są obecnie omawiane na poziomie krajowym przez grupę roboczą działającą w ramach Krajowej Komisji Policyjnej przy Centrum Technologii i Nauk Stosowanych.”

Drony zdążyły już potwierdzić swoją efektywność w codziennych operacjach policyjnych, pomagając w opanowywaniu prostestów i dochodzeniach związanych z naruszeniami przestrzeni prywatnej. Ich wykorzystanie przy pościgach mogłoby drastycznie ograniczyć koszty takich operacji poprzez wyeliminowanie wykorzystania helikoptera do prowadzenia obserwacji. Nadzieją dla uciekającego byłby jedynie ograniczony czas lotu na pojedynczej baterii.

Źródło: engadget.com

Artykuł Pościgowe drony pochodzi z serwisu Robotyka.

Ktokolwiek, kto chociażby przez przypadek pozostawi swój bagaż w przestrzeni publicznej, takiej jak lotnisko czy dworzec kolejowy, może być pewien, że wywoła nie lada zamieszanie. Statystyki pokazują, że większość porzuconych walizek czy plecaków jest nieszkodliwa, jednak grupy reagowania kryzysowego z góry muszą założyć, że taki przedmiot może chować we wnętrzu bombę. Aby się o tym przekonać, ktoś musi zbliżyć się do bagażu i zbadać go. System, który pozwoliłby na szybką ocenę sytuacji, oraz dostarczył zespołowi saperów pełni informacji o podejrzanym bagażu, z pewnością uprościłby pracę służb, skrócił czas potrzebny na rozpoznanie sytuacji, a także ograniczył ryzyko dla zdrowia i życia ludzkiego.

Od listopada 2014 roku nad takim systemem pracują niemieccy naukowcy. Ich projekt został opatrzony nazwą USBV Inspector. To wspólny wysiłek badaczy z Fraunhofer Institute for High Frequency Physics and Radar Techniques FHR z Wachtberu, Uniwersytetu Leibnitza w Hanowerze oraz ELP GmbH i Hentschel System GmbH. Federalne Biuro Dochodzenia Kryminalnego w Wiesbaden oraz niemiecka policja federalna wspierają projekt jako eksperccy konsultanci. Niemieckie Federalne Ministerstwo Edukacji i Rozwoju dofinansowuje projekt w ramach programu Badanie nad Bezpieczeństwem Publicznym.

Opracowany system łączy w sobie zaawansowane technologie, w skład których wchodzą: skaner fal milimetrowych, kamera cyfrowa wysokiej rozdzielczości oraz system obrazowania 3D. Podzespoły te są zamknięte w wytrzymałej obudowie i umieszczone na platformie robotycznej. Saperzy mogą zdalnie sterować robotem z bezpiecznej odległości. Czujniki 3D umieszczone na ruchomych głowicach na bieżąco mapują otoczenie w trójwymiarze, a obraz z kamery dostarcza materiału dowodowego do późniejszego dochodzenia. Z kolei czujnik fal milimetrowych jest w stanie spenetrować wnętrze bagażu i opracować obraz jego zawartości. Komputer pokładowy zbiera te wszystkie dane, a następnie przesyła je do grupy dochodzeniowej.

“Dotychczasowo dostępna technologia nie umożliwiała nam wykonania trójwymiarowego modelu podejrzanego bagażu. Ponadto stworzenie mapy zawartości było możliwe tylko w ograniczonym zakresie. Dzięki zestawowi czujników, w które ma zostać wyposażony USBV Inspector, możliwe będzie zobrazowanie w trójwymiarze wnętrza bagażu, określenie elementów bomby, a także ich rozlokowania wewnątrz walizki.” wyjaśnia Stefan A. Lang, team leader FHR i koordynator projektu. Dzięki temu eksperci w krótkim czasie będą mogli ocenić zagrożenie, a także zebrać jak najwięcej informacji przydatnych w późniejszym dochodzeniu. Dotychczas saperzy byli często zmuszeni do zniszczenia bagażu z bombą, co w znacznym stopniu utrudniało identyfikację jej twórców.

W ramach projektu badacze opracowują skaner fal milimetrowych potrzebny do szybkiego rozpoznania. Ten rodzaj radaru, dzięki krótkiej długości fali, umożliwia penetrację bagażu na znaczne głębokości. Poza badaniami nad rozwojem wspomnianego skanera, zespół Langa pracuje nad wyznaczeniem optymalnej trajektorii potrzebnej do zbadania walizki lub plecaka.

Model demonstracyjny ma być gotowy w kwietniu bieżącego roku. Badania polowe mają się rozpocząć w połowie 2017 roku, a gotowy produkt, czyli zestaw czujników, ma być dostępny w sprzedaży już za trzy lata.

Źródło: phys.org

Artykuł Roboty co lubią bombową zabawę pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Większość opowiada się za zakazem stosowania broni autonomicznej, a Ty? pochodzi z serwisu Robotyka.

Kluczyki najprawdopodobniej przejmie I Zastępca Komendanta Stołecznego Policji – insp. Robert Szydło. Następnie goście zostaną zaproszeni do obejrzenia pojazdu. Na stoisku będą obecni pirotechnicy ze Szczęśliwic. Mobilne Centrum Operatorów Robotów zamontowane jest na podwoziu samochodu ciężarowego. Ta lekka i mobilna ciężarówka wyposażona jest w sprzęt do szybkiego załadunku i rozładunku robotów, przenośne lekkie konsole operatorów robotów oraz system łączności z centrum dowodzenia w ramach podstawowego stanowiska dowodzenia akcją.

Źródło: www.piap.pl

Artykuł Mobilne Centrum Operatorów Robotów w służbie Policji pochodzi z serwisu Robotyka.

Kryptonim Proteus

Co kryje się pod kryptonimem Proteus? Pełna nazwa systemu to: Zintegrowany Mobilny System Wspomagający Działania Antyterrorystyczne i Antykryzysowe. System ten to szereg ściśle współpracujących ze sobą urządzeń. Jednym z nich jest duży robot interwencyjny. Jest to największe urządzenie zbudowane w ramach projektu Proteus. Czym się wyróżnia? Doskonale radzi sobie w trudnym, nieutwardzonym podłożu. Podnosi i przewozi ładunki o znacznej masie i gabarytach. Kolejnym elementem jest średni robot interwencyjny wyposażony w różnego rodzaju czujniki i kamery. Dzięki temu bez problemu weźmie udział w każdej misji rozpoznawczej. Właściwością małego robota mobilnego jest możliwość inspekcji trudno dostępnych miejsc. Wszystko dzięki układowi opartemu na czterech niezależnie napędzanych gąsienicach. Na miejsce akcji wszystkie roboty dowiezie Mobilne Centrum Operatorów Robotów zamontowane na podwoziu samochodu ciężarowego. Całość zdarzenia z góry obserwuje Samolot Bezzałogowy. Jego zadaniem jest  zbieranie danych z zagrożonych obszarów, ich analiza, przetwarzanie oraz przekazywanie do Mobilnego Centrum Dowodzenia spajającego pracę wszystkich pozostałych urządzeń, będącego „mózgiem” całego systemu.

Przez kogo i dla kogo?

Na czele konsorcjum realizującego projekt stoi Przemysłowy Instytut Automatyki i Pomiarów PIAP. W przedsięwzięciu wzięli również udział: Centrum Badań Kosmicznych PAN, Centrum Naukowo Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych oraz uczelnie wyższe: Politechnika Poznańska, Politechnika Warszawska oraz Wojskowa Akademia Techniczna.

„Postawiliśmy na współpracę. W kilku jej wymiarach. Była to z jednej strony współpraca z użytkownikiem, z drugiej realizacja projektu w konsorcjum. (…) Mamy 7 głównych elementów systemu, 400 różnego rodzaju komponentów. Ponad 2000 różnych połączeń. Opracowywane przez 10 różnych instytutów. Żeby projekt zakończył się powodzeniem, musieliśmy naprawdę intensywnie współpracować” – mówił podczas wtorkowej konferencji prasowej kierownik projektu Proteus, dr inż. Piotr Szynkarczyk.

Wagę skutecznej współpracy podkreślał również dyrektor PIAP, dr inż. Jan Jabłkowski: „Koordynacja takiego projektu była dla nas wszystkich nauką. Nauką logistyki i prowadzenia wielkich przedsięwzięć.”

Lista służb zainteresowanych systemem jest długa. Wśród nich znajdują się: Straż Pożarna, Policja, Straż Graniczna, Centralne Biuro Śledcze oraz samorządy. Jakie wymagania stawiają one nowemu systemowi? Użytkownikom zależy przede wszystkim na lepszym dostępie do informacji, możliwości wymiany informacji, minimalizacji ryzyka, na ochronie zdrowia i życia – zarówno ofiar sytuacji kryzysowej, jak i ratowników. I w jaki sposób te oczekiwania są spełniane? Przede wszystkim przez nową jakość działania, integrację technologii, a także przez angażowanie użytkowników w budowanie systemu na różnych poziomach realizacji projektu.

Proteus w działaniu

Podczas premiery Proteusa zainscenizowane zostało zdarzenie kryzysowe, podczas którego można było na żywo oglądać poszczególne elementy systemu. Jak podkreślali organizatorzy pokazu, miał on charakter symulacyjny, a nie rekonstrukcyjny. Intencją więc nie było odwzorowanie taktyki działań służb specjalnych, ale zaprezentowanie szerokiego wachlarza możliwości operacyjnych, jakimi dysponuje cały system.

Co mogli obserwować zaproszeni goście na płycie Stadionu Narodowego?

Należący do przestępcy samochód, w którym prawdopodobnie znajdowały się materiały wybuchowe, zderzył się z cysterną przewożącą chlor. Na miejsce przysłane zostały: Mobilne Centrum Dowodzenia i Mobilne Centrum Operatorów Robotów. Do cysterny wysłany został mały robot mobilny, który badał, skąd wydostaje się trujący gaz. W tym czasie średni i duży robot wydobywały z samochodu przestępcy pakunki, w których mogły znajdować się materiały wybuchowe. Roboty pomagały też strażakom rozstawić kurtynę wodną, niwelującą szkodliwe działanie gazu. Na koniec urządzenia w bezpiecznym miejscu unieszkodliwiły ładunek wybuchowy.

Proteus w praktyce to nie tylko inscenizowane zdarzenia kryzysowe.  Podczas konferencji prasowej mgr inż. Jakub Ryzenko (PIAP) opowiadał o dotychczasowych akcjach z udziałem Proteusa. Była to m.in. powódź, której doświadczyliśmy w 2010 roku. „Rekomendowaliśmy jak działać, w jaki sposób usuwać rozlewiska, przewidywaliśmy gdzie w ogóle te rozlewiska powstaną. (…) Współpracowaliśmy operacyjnie z 22 instytucjami od Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, aż po instytucje ubezpieczeniowe czy jednostki wojskowe. To przykład tego, że konsorcjum naukowe jest w stanie wyjść poza naukę” – mówił Ryzenko.

Proteus to również  praktyka regularnej współpracy ze służbami ratowniczymi. System był komponentem ćwiczeń organizowanych w ramach Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej, we współpracy z Komendą Główną Państwowej Straży Pożarnej. Podczas ćwiczeń zostało zaimplementowanych osiem różnego rodzaju systemów od robotów poczynając, przez systemy informatyczne, systemy łączności satelitarnej, systemy świadomości sytuacyjnej. Korzystało z nich niemal 800 osób z ośmiu krajów.

Proteus – dobre, ale drogie rozwiązanie?

Z poglądem, że Proteus to dobre, ale drogie rozwiązanie polemizował podczas konferencji prasowej dyrektor PIAP, dr inż. Jan Jabłkowski. Swoje stanowisko poparł przedstawieniem pewnego badania przeprowadzonego przez Amerykanów. Użycie robotów w działaniach w Afganistanie udowadnia bardziej ekonomiczną ekspedycję wojsk amerykańskich, gdyż oznacza ono ograniczenie kosztów związanych nie ze stratą sprzętu, ale ze stratami w ludziach. Najcenniejszym zasobem, również w sensie materialnym, są zasoby ludzkie. Człowiek działający w sytuacjach kryzysowych to przeszkolona osoba o kilkuletnim doświadczeniu. W związku z tym ekonomiczniejsze jest zużywanie sprzętu niż tracenie ludzi.

„Nie możemy sobie pozwolić na nieużywanie wyrafinowanego sprzętu. Kierunek, który jest absolutną koniecznością to wyposażenie wszelkich służb działających w sytuacjach kryzysowych w sprzęt, który będzie chronił zdrowie i życie ludzi” – podsumował omówienie potrzeb, w obliczu których stoją polskie służby ratownicze dr inż. Jan Jabłkowski.

Źródło: materiały własne

Artykuł Przeciw terroryzmowi i kryzysowi – premiera Proteusa na Stadionie Narodowym! pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Polskie innowacje dla służb na Stadionie Narodowym pochodzi z serwisu Robotyka.

Artykuł Projekt TALOS: Roboty do ochrony europejskich granic pochodzi z serwisu Robotyka.